April Story: เมษาแห่งความหวัง

ช่วงนี้เหงาเป็นพิเศษครับ

          เดือนเมษาที่ผ่านมา เป็นเดือนสัญลักษณ์แห่งความเปลี่ยนแปลงและการเริ่มต้นใหม่ คือนอกจากมันจะเป็นเดือนของเทศกาลสงกรานต์อันถือเป็นปีใหม่ไทยแล้ว อะไรหลายๆ อย่างยังเกิดขึ้นในเดือนนี้ด้วย โค้งสุดท้ายของวันหยุดฤดูร้อนสำหรับนักเรียนนักศึกษา วันหยุดยาวของคนทำงาน และสำหรับน้องๆ มัธยมปลาย มันคือเดือนตัดสินอนาคตชีวิตในอีกสี่ห้าปีข้างหน้า ในรั้วมหาวิทยาลัย การเริ่มต้นชีวิตครึ่งเด็กครึ่งผู้ใหญ่ หนึ่งในความทรงจำที่ดีที่สุด ผมเชื่ออย่างนั้น เป็นเดือนที่น้องๆ หัวใจตุ้มๆ ต่อมๆ ด้วยความหวัง

          ทำให้คิดถึงเด็กสาวชาวญี่ปุ่นคนหนึ่ง ที่ตอนนี้โตเป็นสาวเต็มตัวไปแล้ว และน่าจะมีชีวิตที่สุขกาย สบายใจดี เธอชื่อ นิเรโกะ อุซุกิ

         ปี 1998 อุซุกิ ย้ายมาอาศัยอยู่ในหอพักเล็กๆ ในโตเกียวตามลำพัง เพื่อเข้าเรียนในมหาวิทยาลัย มุซาชิ เป็นฤดูร้อนที่ดอกซากุระกำลังบานสะพรั่ง สวยและเหงา

          อุซุกิเป็นสาวขี้อาย ทำให้ไม่สนิทกับใครที่มหาวิทยาลัย เธอเข้าชมรมตกปลาเพราะเหตุนั้น  พร้อมๆ กับพยายามผูกมิตรกับสาวห้องข้างๆ และเธอยังมีกิจวัตรที่น่าสงสัยอย่างหนึ่ง คือการแวะเวียนไปยังร้านขายหนังสือร้านเดิมบ่อยครั้ง ดูเหมือน อุซุกิ กำลังมองหาอะไรบางอย่างจากทุกที่อย่างวาดหวัง ระหว่างเฝ้าดูเธอใช้ชีวิตประจำวันไปตามปกติ เธอก็ค่อยๆ เฉลยความลับที่ว่านั้น

         ซึ่งคำตอบเป็นอะไรที่ชุ่มชื้นหัวใจเป็นที่สุด อะไรที่เธอมองหาอยู่ นั่นก็คือ รุ่นพี่จากโรงเรียนเก่าที่เธอกับเพื่อนเคยแอบกรี๊ด คนที่เป็นแรงบันดาลใจให้เธอลบคำสบประมาทของอาจารย์จนสอบเข้ามหาวิทยาลัยได้สำเร็จ และย้ายมาโตเกียวเพียงลำพัง เธอรู้มาว่าเขาทำงานพิเศษอยู่ในร้านหนังสือแห่งนั้น จึงหมั่นแวะเวียนมาเฝ้าดู อากัปกริยาของเธอ ทำให้ผมแทบจะรู้สึกถึงความคาดหวังของเธอลอยปะปนอยู่ในอากาศเดือนเมษายนเลยทีเดียว

        ความรู้สึกเป็นสุขที่ได้มาเห็น มาอยู่ มาสูดเอาอากาศจากสถานที่เดียวกันกับที่คนคนนั้นอาศัยอยู่ เป็นความรู้สึกสุขแบบเหงาปนเศร้า 

       ความสุขของการได้แอบปลื้มคือ ไม่ว่าจะอย่างไรเขาคนนั้นจะยังดูดีในสายตาของเราตลอดเวลา เป็นการเติมเต็มความรู้สึกที่โหยหาของความรักที่อยากได้รับการตอบสนอง ซึ่งตราบเท่าที่เรายังไม่ทิ้งความหวัง ก็ไม่แน่ที่ความฝันนั้นอาจจะกลายเป็นจริงขึ้นมาได้

         แม้จะรู้ว่าความรักคือความทุกข์ โดยเฉพาะการนับถอยหลังสู่การจากลาอันน่าเศร้า แต่มันก็เป็นสิ่งหล่อเลี้ยงชีวิตให้เราไม่แห้งแล้ง อยู่แบบซังกะตายไปวันๆ และถามจริงๆ เราเลือกได้ไหม เลือกที่จะไม่รักใครได้ไหม แล้วแบบไหนจึงจะดี ตัดใจแล้วเดินหน้าต่อไป หรือไล่ตาม ยื้อยุด เพื่อที่จะไขว่คว้าความฝันนั้นๆ ที่แม้ว่าจะต้องเผชิญกับความเศร้า  แต่อย่างน้อย สำหรับ นิเรโกะ อุซุกิแล้วการได้มองหาเขาคนนั้น ก็เป็นกำลังใจที่ดีทีเดียวสำหรับการมีชีวิตอยู่ในเมืองหลวงเพียงลำพัง 

        ความรู้สึกโหยหาได้รับการตอบสนองในตอนจบของเรื่องนี้ เมื่อรุ่นพี่จำได้ว่า เธอเคยเรียนโรงเรียนมัธยมเดียวกันกับเขา ได้สร้างความปลาบปลื้มใจให้กับเธอ 

หวังแต่เพียงว่า ผมและผู้อ่านทุกท่านจะโชคดีอย่างนั้นบ้าง  อย่าเพิ่งหมดหวังนะครับ

April Story หรือ Shigatsunomonogatari (1998) กำกับโดย Shunji Iwai นำแสดงโดย Takako Matsu และ Seiiji Tanabe

Story: Bennietakky